در آورده و به على عليه السلام داد و فرمود : « اى على ! همه‌ى اين‌ها را بردار و در خانه‌ى خود نگاه دار . در حضور مهاجران و انصار ، هيچ‌كس بعد از من حق ندارد در اين كار با تو مخالفت كند . حضرت امير آن را برداشته به خانه‌ى خود برد و بازگشت » . « 1 » نويسنده گويد : از اين حديث معلوم مىشود كه حضرت رسول مىخواستند بفهمانند كه عبّاس شايستگى خلافت و جانشينى ايشان را ندارد . لذا اوّل از او پرسيدند كه آيا تو وصيّت مرا مىپذيرى ؟ عبّاس كه اين شايستگى را در خود نمىديد ، از اين كار عذر خواست و از پذيرش خوددارى كرد . آن‌گاه حضرت على عليه السلام را وصىّ خود قرار داده و تصريح فرمود كه او وزير و خليفه‌ى آن حضرت است بعد از خودش . اين نصّ آشكار و همراه با قرائن قطعيّه ، مجالى براى اين‌نمىگذارد كه كسى بپندارد كه عبّاس جانشين آن حضرت بوده است . 6 - حديث يوم‌الدار از جمله نكاتى كه دلالت بر وراثت اميرالمؤمنين دارد حديث يوم الدار است . حضرت على عليه السلام خود به صراحت بر اين مقام تصريح فرمود در پاسخ سؤالى كه از آن حضرت شد كه پرسيدند : چه شد تو وارث پسرعمويت شدى ولى عمويت وارث آن حضرت نشد ؟ ! ولىاللَّه دهلوى در كتاب « الخصائص » از ربيعةبن‌ناجد روايت كرده است كه شخصى به علىبن‌ابىطالب رضى الله عنه گفت : چه شد كه تو وارث پسرعمويت شدى ، ولى عموى تو وارث او نشد ؟ على عليه السلام پاسخ داد كه رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم تمام فرزندان عبدالمطلب را فرا خواند و برايشان غذايى تهيه كرد . آن‌ها همگى خوردند و سير شدند ، ولى غذا همه‌اش به جاى خود باقى ماند . آن‌گاه آشاميدنى آوردند ، همگى نوشيدند و سيراب شدند ، ولى آن نوشيدنى سر جاى خود دست‌نخورده باقى ماند . بعد از آن فرمود :

--> ( 1 ) . المودّة فى القربى بنگريد : ينابيع‌المودّة .